Posted by: raphaela on: October 29, 2008
Ψυχούλα, μακάρι νά’ ξερες πόσες χαρές μου χάρισες… πόσα παράθυρα και πόρτες άνοιξες… εκεί που έβλεπα μόνο τοίχους… και πόσες αλήθειες μου φανέρωσε η παρουσία σου στη ζωή μου… Οι λέξεις που γνωρίζω είναι φτοχές να περιγράφω όλα αυτά. Όμως. πολλά από τα χαμόγελα που έβλεπες στο πρόσωπό μου, τα οποία δεν μπορούσα να στα [...]
Thoughts from recent visitors